Toen Israël zich plaatste voor het eindtoernooi in Nederland haalden ze op slag de voorpagina's van de kranten. Het tot Dream Team gebombardeerde elftal van Guy Levy is het eerste nationale voetbalteam van Israël dat zich voor een groot toernooi plaatst sinds de Olympische Spelen van 1976. Na de uitschakeling van favoriet Frankrijk zullen de Israëli's zich waarschijnlijk niet snel laten imponeren tijdens het eindtoernooi.
Voor het team van Guy Levy is de cirkel rond. Ze begonnen hun kwalificaties immers in het Nederlandse Waalwijk met een thuiswedstrijd tegen Wales. Israël moest immers op neutraal terrein spelen, maar dat bleek voor de Israëli's geen probleem. Lior Rafaelovs besliste tijdens de slotfase de wedstrijd vanop de stip, 3-2. Jong Israël had het niet onder de markt toen Dekal Keinan, Toto Tammuz, Amit Ben Shushan en Shlomi Arbeitman allen werden opgeroepen voor het A-elftal en niet beschikbaar waren voor
de beslissende wedstrijd in Turkije. Levys mannen wisten de Turken echter op 0-0 te houden en verdienden zo een plaats in de play-offs.
De coach moest voor de play off tegen Frankrijk opnieuw gaan puzzelen, want opnieuw reisden Tammuz, Shushan en Arbeitman mee met het A-elftal. Ben Sahar, amper zeventien jaar, werd meteen voor de leeuwen gegooid en hij toonde meteen waarom hij bij Chelsea aangesloten is. Hij scoorde meteen bij zijn debuut en sleepte daarmee een gelijkspel uit de brand. De prestatie kreeg nog meer glans omdat Israëli's topfavoriet Frankrijk met z'n tienen hadden geklopt. Naor Peser liep immers tegen een rood karton aan. Deze onverwachte prestatie voor bijna 13.000 toeschouwers sprak tot de verbeelding en de media voerde de druk op. Levy koos voor de return Herzeliya Municipal als thuisbasis, waar Israël een jaar eerder ook al van Frankrijk had gewonnen. Israël hield de Fransen ook dit keer op afstand en in de blessuretijd scoorde Armir Taga, waarmee hij Israël definitief naar het toernooi in Nederland schoot.
Levys jonge elftal telt veel talent, maar veel van zijn spelers moeten zich bij hun club nog bewijzen. Het is juist aan hun succes met Jong Israël te danken dat ze nu beginnen door te breken. Tom Al Madon, tweede doelman bij Maccabi Haifa, en zijn ploeggenoot Dekel Keinan zijn de meest ervaren spelers over wie Levy kan beschikken. Zij zullen dan ook de meeste verantwoordelijkheid krijgen. Vooral omdat uitnodigingen voor het A-elftal de planning flink kunnen verstoren zal de druk waarschijnlijk op hun schouders komen te liggen. Vooral Ben Shushar en Tamuz zullen uitkijken naar een weerzien met Nijmegen, waar zij vorig jaar in september hun eerste doelpunten scoorden voor het A-elftal tegen Andorra.
Prestaties op het eindtoernooi :
Eerste deelname